Κ

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Γιάννουλης Λάρισας της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης & Τυρνάβου

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Ιερά Πανήγυρις Αγίας Παρασκευής και Αγίου Παντελεήμονος στην Ενορίας μας.

Με την χάρη των Αγίων Παρασκευής και  Παντελεήμονος η Ενορία μας τίμησε τους μεγάλους Αγίους της πίστεώς μας. Οι λατρευτικές εκδηλώσεις έλαβαν χώρα στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγ. Παντελεήμονα με τους πανηγυρικούς εσπερινούς την Παρασκευή το απόγευμα και Σάββατο απόγευμα και τις Πανηγυρικές Θείες Λειτουργίες του Σαββάτου και της Κυριακής.























 
Οι Αγιοι να πρεσβεύουν στον Θρόνο του Θεού για όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς.
 

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Μνήμες και Εορτές Αγίων στην Ενορία μας.

Στο μέσον του Καλοκαιριού,τον μήνα Ιούλιο,η Αγία μας Εκκλησία προβάλει Αγίους που λάμπρυναν με την βιοτή και το μαρτύριο τους και χάρισαν θεία ευλογία σε όλους.
Στην Ενορία μας θα τιμήσουμε με ιδιαίτερη λαμπρότητα και σεβασμό αυτούς τους Αγίους στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Παντελεήμονος.
Την Πέμπτη 24 Ιουλίου θα τελεστεί Θεία Λειτουργία,7.00-9.15, προς τιμή της Αγίας Χριστίνης της Μεγαλομαρτύρου,όπου θα τεθεί προς προσκύνηση Ιερό Λείψανο της Αγίας.
Την Παρασκευή 25 Ιουλίου, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία,7.00-9.15, προς τιμή της Αγίας Άννας.
Το απόγευμα της Παρασκευής στις 8 θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Εσπερινός της Αγίας Παρασκευής με Αρτοκλασία και θείο Κήρυγμα.

Το Σάββατο 26 Ιουλίου,από 7.30-10.00 θα τελεστεί η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία όπου θα τεθεί προς προσκύνηση Ιερό Λείψανο της Αγίας Παρασκευής.
Το απόγευμα του Σαββάτου στις 8, θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Παντελεήμονα με αρτοκλασία και κήρυγμα.
Την Κυριακή 27 Ιουλίου,το πρωί 7.30-10.15, θα τελεστεί η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία και θείο κήρυγμα. Θα τεθεί προς προσκύνηση των πιστών Ιερό Λείψανο του Αγίου Παντελεήμονα.

 
Οι Άγιοι να προστατεύουν και ευλογούν την         Ενορία μας!!
 

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Δεν θα πρέπει επιτέλους ν’ αρχίσουμε να ζούμε χριστιανικά;



Όσοι έχουν την άνεση και την ικανότητα να παρατηρούν το γύρω τους κόσμο, διαπιστώνουν την ανάπτυξη της επιστήμης, της πληροφορίας, της επικοινωνίας. Η ταχύτητα, σ’ όλα τα επίπεδα, χαρακτηρίζει την εποχή μας.

Ωστόσο είναι εμφανής η σύγχιση, η απουσία του αυτονόητου. Φαίνεται πως μια άλλη λογική κυριαρχεί γύρω μας, προσπαθώντας να μας πείσει για την ορθότητά της. Κι αν οι χριστιανοί ήταν όντως το φως και το άλας του κόσμου, τότε θα υπήρχε ελπίδα. Αλλά τώρα ζούμε τη σύγχιση και την απουσία του αυτονόητου και στους εκκλησιαστικούς χώρους.

Δεν είναι αυτονόητο ότι όσοι πιστεύουν στο Χριστό και το Ευαγγέλιό Του:
- Αγαπούν το Θεό πάνω απ’ όλα, ακόμη και πάνω από τους γονείς, συζύγους, παιδιά, πρόσωπα αγαπημένα.
- Μετανοούν ειλικρινά και θέλουν να ζήσουν στη ζωή τους τη ζωή του Χριστού με την εφαρμογή των εντολών Του κι όχι για να νιώθουν ωραία.
- Εκκλησιάζονται για να εκφράσουν ότι αποτελούν το σώμα του Χριστού και γι’ αυτό γνωρίζονται μεταξύ τους και αγαπιούνται.
- Συνεχίζουν τη σχέση μεταξύ τους και μετά τη Λειτουργία στην καθημερινότητα.
- Δεν απελπίζονται στις δοκιμασίες της ζωής τους αλλά βλέπουν το σχέδιο του ουράνιου Πατέρα γι’ αυτούς ως αγάπη.
- Εξαρτούν την ειρήνη της καρδίας τους από την ουσιαστική σχέση τους με το Θεό και τους ανθρώπους κι όχι από «μεθόδους ψυχικής ηρεμίας».
- Προσεύχονται καθημερινά ως επιθυμία σχέσης με το Χριστό κι όχι μόνο όταν έχουν πρόβλημα.
- Συμφιλιώνονται με όσους έχουν συγκρουστεί και ζητούν συγγνώμη, ακόμα κι όταν αδικούνται.
- Ενδιαφέρονται για τα κοινά και τους ανθρώπους κι όχι μόνο για τον εαυτό τους και τους δικούς τους.
- Προσεύχονται για τον κόσμο, συμμετέχοντας στον πόνο και την πορεία του.
- Έχουν πνεύμα υπακοής, ταπείνωσης, πραότητας.
- Συνειδητοποιούν τι σημαίνει να είσαι μέλος της Εκκλησίας, παιδί του Θεού, αληθινός Χριστιανός.
- Γνωρίζουν την Αλήθεια που ελευθερώνει και την Αγάπη που ζωογονεί.
- Είναι έτοιμοι να θυσιάσουν για το Χριστό και τους αδελφούς Του κόπο, χρόνο, υλικά αγαθά, ακόμη και τον εαυτό τους.
- Γνωρίζουν, τέλος, ότι τον τελευταίο λόγο στη ζωή μας δεν τον έχει ο μέσα μας θάνατος, η κρυπτόμενη στην ύπαρξή μας αμαρτία ούτε, βέβαια, οι κακοί άνθρωποι, αλλά ο Χριστός ως Θεάνθρωπος - νικητής του θανάτου.

Αλήθεια, δεν θα πρέπει επιτέλους ν’ αρχίσουμε να ζούμε χριστιανικά; Δεν είναι άδικο για τον εαυτό μας να περνούν τα χρόνια της ζωής μας ανυποψίαστα για την ομορφιά και τη χαρά της αιώνιας Ζωής που αρχίζει από τώρα;

Βέβαια, η αλλαγή δεν έρχεται με διανοητικούς συλλογισμούς, αλλά με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στην καρδία που θέλει και προβληματίζεται και αναζητά.

«Θεέ μου, Συ που γνωρίζεις το καθετί και που η αγάπη Σου ξεπερνάει τα ανθρώπινα μέτρα, πάρε τη ζωή μου στα χέρια Σου, κάνε αυτό που εγώ θα ήθελα τόσο πολύ να κάνω αλλά δεν μπορώ». (Μητροπολίτης Antony Bloom)

«Kύριε, ἀσθενής εἰμι. Σύ οἶδας τοῦτο. Μετά φόβου ἐκζητῶ τάς πρός Σέ ὁδούς. Μή ὑπερίδῃς με∙ μή ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ ἐν τῇ πτώσει μου . Γενοῦ ἐγγύς ἐμοῦ, τοῦ μηδαμινοῦ, ἀλλά διψῶντός Σε. Σκήνωσον ἐμοί καί ποίησον Σύ Αὐτός ἐν ἐμοί πᾶν ὅ,τι ἐνετείλω ἡμῖν. Ποίησόν με Σόν ἐν ἀγάπῃ ἀσαλεύτῳ εἰς αἰῶνας αἰώνων». (Αρχιμ. Σωφρόνιος του Essex)